Rozmyślna skromność
|
To jest tylko szkic artykułu. Jeżeli posiadasz wiedze na ten temat, możesz się nią podzielić rozbudowując tą strone lub uczestnicząc w dyskusji. |
 |
| Ten artykuł należy do tematu Myśleć Autonomia ' |
Rozmyślna skromność polega na przybraniu stylu życia mniej zależnego od pięniedzy, który dąży do spełnienia swoich prawdziwych potrzeb, to znaczy do wytyczenia lini pomiedzy swoimi potrzebami i pragnieniami.
Spis treści |
[edytuj] Pochodzenie
Rozmyślna prostota jest ruchem istniejacym od tysiącleci, mimo iż wyraz jest niedawny.
Około 2500 lat temu, Sokrates wiódł bardzo skromną egzystencje i wierzył że ten co mało posiada jest bliżej bogów i wszechświata. Filozof Epikur już w starożytności zachwalał prostote. Wspólnoty klasztorne jako pierwsze wybrały dobrowolnie skromność i pratykowały samowystarczalność. Franciszek z Asyżu, „jedyny idealny chrześcijan od czasu Jezusa” według Ernesta Renana, jest też uważany jako przykład dobrowolnej prostoty. Życie Gandhiego jest przykładem skromności.
To w 1936 roku znajdujemy pierwszy raz wyrażenie „rozmyślna prostota” (simple living) w artykule Richarda Gregga, który był ucznem Gandhiego, i ktory przejął jego główne idee. Artykuł ten nie został zauważony podczas swojej pierwszej publikacji i miał impakt dopiero w 1974 gdy go ponownie wydano.
Wyrażenie „rozmyślna prostota” jest znane z książki tej samej nazwy, wydanej w 1981 roku przez Duane Elgina. Ruch ten się rozpowszechnia od lat 1980 w kilku krajach uprzemysłowionych.
Można dodać iż jednym z aktualnych głosów tej idei jest Pierre Rabhi, agroekologista i pisarz.
